CENTRUM ROZWOJU

NIL DESPERANDUM




Zapraszamy na warsztaty rozwojowo-edukacyjne o walorach terapeutycznych Asystent Zdrowienia dla osób z doświadczeniem kryzysu psychicznego.


Mamy jeszcze wolne miejsca!



Kim jest Asystent Zdrowienia?

Asystent Zdrowienia, to osoba, która przeżyła kryzys psychiczny, ale poprzez kurs terapeutyczno – edukacyjny „Asystent Zdrowienia” - nauczy się wykorzystywać swój potencjał tak, by móc wspierać innych. Asystenci Zdrowienia po ukończeniu warsztatów mogą ubiegać .się o pracę w Centrach Zdrowia Psychicznego, mają możliwość otworzenia swojej działalności gospodarczej.


Zapraszamy na warsztaty w formie 12 dwudniowych modułów odbywających się w soboty i niedziele w godzinach 9.00-17.00 raz w miesiącu. Warsztaty będą prowadzone online na platformie Meet. Planowane rozpoczęcie warsztatów we wrześniu, w zależności od ilości zebranych uczestników.


Warsztaty są prowadzone przez trenerki wyszkolone przez niemieckich trenerów z fundacji FOCUS, która wprowadziła w Europie warsztaty Ekspert poprzez doświadczenie.


Joanna Hautz-Sołtysiak- Trener specjalista Asystenta Zdrowienia 960 godzin pracy trenerskiej, Doradca Życia Rodzinnego, dyrektor Poradni Rodzinnej “Antoni” we Wrocławiu, dyplomowany nauczyciel Naturalnego Planowania Rodziny w metodzie angielskiej, mgr teologii, prezes fundacji Centrum Rozwoju Nil Desperandum

Anna Bierska - psycholog, Asystent Zdrowienia i Trener Asystent Zdrowienia 520 godzin pracy trenerskiej, prezes Fundacji Way of fate.

Zapisy pod numerami telefonów:

Anna Bierska 786 171 537

Joanna Hautz-Sołtysiak 667 336 550


adres mailowy: studio@wayoffate.co.uk

e-mail: centrumrozwoju.nd@gmail.com


Koszt warsztatów 450,00 zł za jeden dwudniowy moduł, 12 modułów 5400,00 zł.


e-mail: centrumrozwoju.nd@gmail.com

Moduł 1:

ZDROWIE I DOBRE SAMOPOCZUCIE

Cel: odkrycie i zrozumienie czym jest zdrowie, poznanie czym jest zdrowy tryb życia, sformułowanie osobistych strategii służących poprawie zdrowia psychicznego oraz poprawie relacji z rodziną i siecią społeczną.

Moduł 2:

UMACNIANIE (Empowerment)

Cel: poznanie i umocnienie wewnętrznego poczucia siły, odnalezienie się w codziennych sytuacjach życiowych, nabycie oraz ćwiczenie umiejętności podejmowania decyzji, a także uzgadniania i dotrzymywania umów w relacjach z innymi ludźmi.

Moduł 3:

DOŚWIADCZENIE I UCZESTNICTWO

Cel: wspieranie procesu uświadamiania sobie myśli i zachowań związanych z przeżyciami w czasie choroby psychicznej, nabywanie umiejętności reflektowania i uzyskania tzw. "wglądu" poprzez mówienie o sobie i słuchanie przeżyć innych osób.

Moduł 4:

ZDROWIENIE

Cel: poszerzenie świadomości i refleksji nad własną historią chorowania i zdrowienia, pozyskanie wiedzy o procesach wspierających zdrowienie oraz o ludziach, którzy wyzdrowieli, podjęcie decyzji i aktywne wejście w proces planowania własnego zdrowienia.

Moduł 5:

TRIALOG

Cel: zrozumienie wartości TRIALOGU tj. współpracy a. osoby z doświadczeniem choroby psychicznej, b. jej rodziny siec społecznej oraz c. profesjonalistów (lekarza, terapeuty); współpraca ta daje możliwość poznania różnych perspektyw i spojrzeń na te same wydarzenia, a w rezultacie możliwość bardziej efektywnej współpracy na rzecz zdrowienia.

Moduł 6:

SAMOPOZNANIE

Terapeuci zazwyczaj nie rozmawiają z klientem bezpośrednio o jego objawach psychotycznych, gdyż uważa się, że może to na nowo przywołać treści psychotyczne. Większość ludzi, którzy przeżyli jakiś psychiczny wstrząs ma poczucie, że tradycyjna psychiatria nie spostrzegała i nie zrozumiała ich przeżyć. tradycyjne zabiegi psychiatryczne skoncentrowane są na ograniczeniach wynikających z choroby, zamiast na tym aby wspierać pacjenta, żeby miał jak największy wpływ na proces swojego zdrowienia.

Moduł 7:

PEŁNOMOCNIK OSÓB DOTKNIĘTYCH CHOROBĄ

Cel: wyposażenie osób z doświadczeniem choroby w niezbędną wiedzę, umiejętności i kompetencje, potrzebne do pełnienia roli pełnomocników osób dotkniętych chorobą (np. poprzez zakładanie stowarzyszeń, prowadzenie działań edukacyjnych i in.), tak by mogli oni mieś swój realny wpływ na wprowadzenie i kształtowanie zmian w systemie opieki zdrowotnej.

Moduł 8:

OCENA PROCESU ZDROWIENIA

Cel: moduł umożliwia uczestnikom kursu rozwinąć wiedzę i umiejętności potrzebne do tego, ABY POTRAFILI ONI TOWARZYSZYĆ INNYM LUDZIOM BĘDĄCYM W KRYZYSIE, lepiej rozumieli ch sytuację i potrafili wspierać ich w tworzeniu planów na przyszłość oraz poddawać ocenie proces zdrowienia (swojego i innych). Moduł ma także pomóc osobom z doświadczeniem choroby uporządkować myśli, uczucia i nadać znaczenie doświadczeniom.

Moduł 9:

TOWARZYSZENIE I WSPIERANIE

Na Zachodzie już od dłuższego czasu osoby z doświadczeniem choroby psychicznej (będące w remisji) są aktywne zarówno w instytucjach zdrowia psychicznego, doradztwie, jak i wpływają na jakość usług psychiatrycznych. Osoby te są niezależne i spełniają funkcję eksperta.

Moduł 10:

RADZENIE SOBIE W KRYZYSIE, PODSUMOWANIE WARSZTATÓW

Cel: przygotowanie uczestników do pełnienia roli edukatorów - poznanie metod i strategii efektywnego nauczania innych, refleksja nad własnym stylem nauczania, dopasowanie stylu uczenia do potrzeb i do grupy odbiorców. Nauka dzielenia się własnym doświadczeniem choroby z innymi, z zachowaniem i ochroną swoich granic.

Moduł 11:

INTERWENCJA W KRYZYSIE

Cel: wyposażenie uczestników w podstawowe strategie i narzędzia bezpiecznego radzenia sobie w kryzysie oraz towarzyszenia innym osobom przeżywającym kryzys psychiczny.

Moduł 12:

ZAKOŃCZENIE I PODSUMOWANIE WARSZTATÓW

Moduł podsumowujący warsztaty - uczestnicy poddają refleksji zdobytą wiedzę oraz proces pracy wewnętrznej podczas warsztatów.


Wykorzystaj wiedzę zdobytą przez doświadczenie i zdobądź umiejętności:


  • Umiejętność czynnego wykorzystania własnych (burzliwych) doświadczeń jako zasobów,

  • Umiejętność reflektowania na temat swoich doświadczeń i radzenia sobie z nimi,

  • Umiejętność i chęć mówienia o swoich własnych doświadczeniach i procesie reflektowania,

  • Konstruktywne podejście do stygmatyzacji przez społeczeństwo, dekonspirujące ją w jej funkcjach,

  • Decyzję ujawnienia własnych doświadczeń i krytycznej dyskusji o nich,

  • Umiejętność pozostawienia własnych przekonań i wartości otwartych dla dyskusji,

  • Świadome wykorzystanie doświadczeń w celu zmniejszenia barier lub zakwestionowania opinii oraz uprzedzeń,

  • Chęć nieustannego rozwijania się,

  • Konstruktywne podejście do stygmatyzacji przez społeczeństwo, dekonspirujące ją w jej funkcjach.


Terminy modułów:

Moduł I -24-25.09.2022

Moduł II -22-23.10.2022

Moduł III -26-27.11.2022

Moduł IV -03-04.12.2022

Moduł V -28-29.01.2023

Moduł VI -25-26.02.2023

Moduł VII -25-26.03.2023

Moduł VIII -22-23.04.2023

Moduł IX -20-21.05.2023

Moduł X -24-25.06.2023

Moduł XI -22-23.07.2023

Moduł XII -26-27.08.2023




Prezentacja (1).pptx

Jestem osobą z doświadczeniem kryzysu psychicznego zdiagnozowanego jako schizofrenia.

Rilke wycofując się z psychoterapii powiedział: „Jeżeli opuszczą mnie moje diabły, obawiam się, że ulecą z nimi moje anioły.” Gdybym mogła wybierać, nie oddałabym nikomu mojego doświadczenia psychoz. Choroba dużo zabiera ale jednocześnie może służyć budowaniu nowych zasobów. Mam poczucie, że to co przeżyłam miało sens i wierzę, że moje świadectwo może się komuś przydać. Ma to dla mnie ogromną wartość i sprawia że czuje się potrzebną.

Moje leczenie psychiatryczne trwa nieprzerwanie od dziecięciu lat. Będąc nastolatką brałam udział w terapii metodą Otwartego Dialogu. Było to niezwykłe spotkanie grupy zaangażowanych specjalistów ze mną oraz moimi rodzicami. Terapia była skoncentrowana na zasobach i zdrowych częściach osobowości. Uzyskałam ogromne wsparcie, zaufanie, ciepło i zaangażowanie. Odmieniła się moja sytuacja rodzinna – zbudowaliśmy porozumienie, zbliżyliśmy się do siebie, moja rodzina okazała się bogata w zasoby. Zyskałam wgląd w chorobę. Otwarty Dialog był bardzo budujący, z tego co wypracowałam na terapii korzystam do dzisiaj. Dzięki niemu zdecydowałam się, że chcę pomagać rodziną pacjentów z psychozami bo lepiej zrozumiałam rolę rodziny w lecznictwie psychiatrycznym. Moja choroba miała destruktywny wpływ na życie rodzinne. Postawa sieci społecznej wobec pacjenta z zaburzeniami psychotycznymi jest ważna. W trakcie warsztatów rozwojowo-edukacyjnych o walorach terapeutycznych Asystent Zdrowienia ukończyłam dodatkowy kurs „Organizowanie i prowadzenie grup wsparcia z elementami psychoterapii” . Chciałabym zorganizować grupę dla rodzin, partnerów itd. osób z doświadczeniem psychozy. Uważam, że w moim mieście jest zapotrzebowanie na taką grupę wsparcia.

Wierzę, że bycie w sytuacji pacjenta pozwoli mi wejść w koalicje z pacjentem co przyniesie dobre efekty. Będąc na oddziale zamkniętym szpitala psychiatrycznego brakowało mi rozmowy z osobą, która „miała podobnie jak ja” - przeszła kryzys psychiczny i wróciła do zdrowia pokazując na swoim przykładzie, że zdrowienie jest możliwe.

Przeszłam kryzys psychiczny i dzięki temu jestem wiarygodna. Przeszłam to i żyję. Przepracowałam swój własny kryzys i jestem w wieloletniej remisji. Posiadam wiedzę z życia i mogę lepiej zrozumieć pewne rzeczy. Mam w sobie nadzieję, jestem zmotywowana do wysiłku i wytrwała. Cechuje mnie empatia, opiekuńczość, szczerość oraz optymizm. Na podstawie własnego doświadczenia mogę lepiej zrozumieć potrzeby i zmartwienia pacjentów, potrafię wczuć się w ich sytuację, poświęcić im czas i uwagę, pozwolić na swobodę bycia sobą. Pozwolić poczuć, że jest pełnowartościowym członkiem społeczeństwa. Wspomóc w samodzielności i spełnianiu marzeń. Niosę ze sobą wiarę w wyzdrowienie i znaczącą poprawę stanu zdrowia, samopoczucia, funkcji poznawczych, jakości życia. Mogę pokazać, że kryzys psychiczny jest etapem przejściowym.

Moja aktywna praca na warsztatach zaczęła się pytaniem Krzysztofa Henczaka, trenera: „Jak długo zamierzasz jeszcze chorować?”. Pytanie skłoniło mnie do przemyśleń, uznałam, że „nie chcę chorować ani chwili dłużej!”.

Doświadczyłam problemów ze zdrowiem psychicznym. Jestem ekspertem przez doświadczenie. Dzięki kilkumiesięcznym warsztatom nauczyłam się korzystać z wiedzy płynącej z doświadczeń. Warsztaty sprawiły, że umocniłam się w przekonaniu że wyzdrowienie jest możliwe. Ćwiczenia, nad którymi pracowaliśmy indywidualnie, w parach oraz grupach miały formę terapeutyczną. Moje wewnętrzne poczucie siły zostało umocnione. Zintegrowałam się z uczestnikami warsztatów. Zdobyłam umiejętność mówienia o swoich doświadczeniach związanych z chorobą i procesem zdrowienia. Nauczyłam się jak wspierać osoby w kryzysie i ich bliskich. Poznałam strategie radzenia sobie z kryzysem.

Dzięki warsztatom zmieniło się moje postrzeganie choroby. Nie jest to dla mnie wstyd i porażka tylko wyzwanie. Odwołuje się do swoich doświadczeń i dziele się nimi. Chce dawać świadectwo. Pokazać, że z choroba można żyć, prowadzić satysfakcjonujące życie i funkcjonować zdrowo. Dać siłę i nadzieję, własnym przykładem pokazać, że „da się”!

Mam w sobie chęć nieustannego rozwijania się. Kurs AZ jest dla mnie wstępem do kolejnych szkoleń, aby pomagać pacjentom bardziej efektywnie.


Magdalena Kańska

Carousel imageCarousel imageCarousel image


Centrum Rozwoju Nil Desperandum



Zaprasza wszystkich chętnych doradców życia rodzinnego oraz kończących Studia Nauk o Rodzinie studentów, do współpracy z naszą fundacją w ramach wolontariatu do świadczenia poradnictwa dla rodzin, małżeństw i potrzebujących. Naszej fundacji zależy na rozpropagowaniu poradnictwa rodzinnego, by stało się ono łatwiej rozpoznawalne.

Jeśli dyplomowani nauczyciele metody rozpoznawania płodności objawowo-termicznej podwójnego sprawdzenia chcieliby uczyć tej metody w ramach wolontariatu w naszej fundacji, też jest taka możliwość

i serdecznie do tego zachęcamy.



Chętnych zapraszamy do kontaktu:

Joanna Hautz-Sołtysiak - tel. 667 336 550

oraz mail: centrumrozwoju.nd@gmail.com

Kontakt też jest na naszej stronie internetowej: www.centrumnd.pl



Dołącz do nas

Kryzys psychiczny, niskie poczucie własnej wartości, trudności w odnalezieniu się w codziennych kontaktach, obowiązkach, pracy, poczucie wstydu i wyobcowania z powodu choroby psychicznej. Wszystko to bywa udziałem osób, które przeszły kryzys psychiczny. Może ktoś z Twojego otoczenia boryka się z tymi problemami. Pomagamy osobom z doświadczeniem kryzysu psychicznego


Jeśli chcesz pomóc i uczestniczyć we wspieraniu tych osób dołącz do nas jako wolontariusz. Możesz przez swoje działania mieć wpływ na pozytywne zmiany w życiu tych osób.

Jeśli jesteś doradcą życia rodzinnego i chcesz pomagać małżeństwom, parom, rodzinom dołącz do naszego zespołu

Jeśli jesteś dyplomowanym nauczycielem rozpoznawania płodności w metodzie objawowo-termicznej podwójnego sprawdzenia i chcesz pomagać kobietom w rozpoznawaniu fizjologicznej płodności dołącz do naszego zespołu

Działalność

Prowadzimy działania na rzecz osób z doświadczeniem kryzysu psychicznego, prowadzimy też działalność wychowawczo-edukacyjną obejmującą naturalne planowanie rodziny, zachowania prozdrowotne oraz warsztaty rozwojowo-edukacyjne o walorach terapeutycznych dla osób z doświadczeniem kryzysu psychicznego poprzez:

  • prowadzenie warsztatów

  • indywidualne i zbiorowe nauczanie,

  • szeroko pojęte poradnictwo rodzinne

  • propagowanie niezbywalnego prawa do życia każdej istoty ludzkiej od chwili poczęcia do naturalnej śmierci.

Jeśli interesują Cię działania pro-life jesteś osobą kreatywną i chcesz się zaangażować na rzecz ochrony życia zgłoś się do nas.

Zapraszamy też do współpracy w ramach wolontariatu doradców życia rodzinnego posiadających dyplom nauczyciela w metodzie objawowo-termicznej podwójnego sprawdzenia, którzy potrafią się posługiwać nowymi technologiami, które chcemy wykorzystywać w doradztwie rodzinnym.

Metoda


METODA OBJAWOWO-TERMICZNA PODWÓJNEGO SPRAWDZENIA

Metoda objawowo termiczna podwójnego sprawdzenia została opracowana w latach 70 XX w. przez specjalistów ginekologów - dr Annę Flynn i prof. Johna Kelly`ego - pracowników Queen Elisabeth Birmingham Maternity Hospital w Wielkiej Brytanii. Wieloletnie światowe badania naukowe dotyczące zarówno wskaźników płodności, jak i wszystkich metod NPR oraz doświadczenia wynikające z obserwacji i analizy procesu uczenia się kobiet pozwoliły ostatnio na wprowadzenie niewielkich zmian ułatwiających uczenie się i stosowanie metody.

Zasada metody jest jednak niezmienna i polega na uwzględnianiu co najmniej dwóch wskaźników w celu wyznaczenia zarówno początku, jak i końca fazy płodności. Są nimi:

  • zmiany śluzu szyjkowego i/lub zmiany odczucia- wyznaczają początek jak i koniec fazy płodności,

  • zmiany podstawowej temperatury ciała (PTC) - wyznaczają koniec fazy płodności,

  • obliczenia wynikające z długości cykli miesiączkowych - wyznaczają początek fazy płodności,

  • zmiany szyjki macicy - wyznaczają zarówno początek, jak i koniec fazy płodności.

Badanie szyjki macicy nie jest koniecznym warunkiem obserwacji faz cyklu, dlatego zostało umieszczone na ostatnim miejscu. Nie stanowi ono także samodzielnej metody jak zmiany podstawowej temperatury ciała (PTC) i śluzu szyjkowego. zmiany szyjki macicy powinny pozostawać w korelacji ze zmianami PTCi/lub śluzu.

Specyfika przebiegu zmian w cyklach w wieku rozrodczym i w szczególnych sytuacjach życia kobiety (jak okres po porodzie, przekwitania czy po odstawieniu antykoncepcji hormonalnej) warunkuje zróżnicowaną interpretację objawów płodności.

(Rozpoznawanie płodności s. 71 - praca zbiorowa pod redakcją prof.dr.hab.Michała Troszyńskiego)

Mówiąc o płodności, mamy na myśli płodność pary ludzkiej. Ponieważ ani kobieta ani mężczyzna nie są płodni samodzielnie. Płodność „uaktywnia się” w spotkaniu intymnym pary ludzkiej. Natomiast organizmy kobiety i mężczyzny mają potencjał płodności, który potocznie nazywamy płodnością, a którego aktywność uzależniona jest od wielu czynników.

Generalnie mówimy o tym, że mężczyzna jest płodny od okresu dojrzewania do późnej starości, w sposób ciągły. Płodność kobiety zaś jest cykliczna i trwa od okresu dojrzewania do menopauzy (przekwitania). Zatem płodność pary jest uzależniona od okresowego potencjału płodności kobiecego organizmu.

Wiedza, jaką dziś dysponujemy pozwala zrozumieć mechanizmy płodności i umożliwia parze małżeńskiej rozpoznanie na bieżąco faz cyklu, tak aby mogli świadomie podejmować decyzje prokreacyjne – planowanie poczęcia dziecka lub odkładanie w czasie decyzji o planowaniu poczęcia.


Poznanie zasad płodności umożliwiają tzw. Metody Rozpoznawania Płodności czyli inaczej Naturalnego Planowania Rodziny. Na podstawie wiedzy tam zawartej małżonkowie mogą podejmować decyzje prokreacyjne bez uciekania się do środków i sposobów antykoncepcji czasowo czy trwale niszczących płodność, decydując jedynie o czasie współżycia seksualnego.

Literatura źródłowa:

„Rozpoznawanie płodności” -Praca zbiorowa pod redakcją prof. dr hab. Michała Troszyńskiego, Warszawa 2013

„Płodność i planowanie rodziny” – praca zbiorowa pod redakcją Zbigniewa Szymańskiego PAM, Szczecin 2004

dr Klaudia Kosmala „Anatomia i fizjologia narządu rozrodczego” – Zeszyty naukowe INER – Zeszyt nr 1/2002.

Opracowanie: Dorota Hołubecka, instruktor metody objawowo-termicznej podwójnego sprawdzenia



Wybrane zalety metod NPR

Masz pytania?

Aby dowiedzieć się więcej o fundacji, napisz na sekretariat@centrumnd.pl